در این مقاله یک مدل کنترل موجودی اقلام زوال پذیر با دوره عمر تصادفی برای یک سیستم دو مرحله ای تولید-توزیع توسعه داده شده است. در مرحله اول یک تولید کننده قرار دارد که اقلام خود را با نرخ ثابت تولید می کند. زوال اقلام در این مرحله از توزیع وایبل دو پارامتری پیروی میکند. در مرحله دوم، خرده فروش سفارشات خود را یکجا دریافت کرده و نرخ زوال پیرو توزیع وایبل سه پارامتری است. مقدار اولیه این توزیع وابسته به مدت زمانی می باشد که محصول در مرحله اول گذرانده است. رفتار پارامترهای کلیدی مدل بصورت عددی تحلیل شده است.

1عارضه زوال مرکبات تاکنون منجر به وارد آمدن صدمات شدید به باغات به ویژه در استان های جنوب کشور شده است. پژوهش حاضر در قالب بلوک های کامل تصادفی به مدت دو سال در جیرفت اجرا شد. تیمارها شامل 1. تیمار شاهد، 2. مدیریت بهینه (آبیاری، کود و به باغی)، 3. مدیریت بهینه به علاوه سیلیکات پتاسیم، 4. مدیریت بهینه به همراه سایه بان و مالچ، 5. مدیریت بهینه به همراه قارچ میکوریزا و تریکودرما و سموم قارچ کش و نماتدکش، 6. تیمار 5 به همراه تزریق نیترات کلسیم و 7. تیمار 5 به همراه کود آبیاری نیترات کلسیم و عناصر میکرو به صورت محلول پاشی بود. تعداد شاخ و برگ جدید، مساحت برگ، عملکرد، طول و قطر میوه و غلظت برخی عناصر ماکرو و میکرو در برگ اندازه گیری شد. نتایج نشان داد تیمار شاهد دارای کمترین عملکرد و تیمار چهار (مدیریت بهینه به همراه سایه بان و مالچ) بیشترین عملکرد (50/2 کیلوگرم برای هر درخت) را به خود اختصاص داد. تعداد شاخ و برگ جدید (بهاره و تابستانه) در تیمار چهار، 191 عدد و در تیمار شاهد 76  عدد بود. در تیمار چهار میانگین سطح برگ 41/8 و در تیمار شاهد 29/4 سانتی متر مربع بود که 42/2 % نسبت به تیمار شاهد افزایش نشان داد. مقایسه آماری میانگین سایر پاسخ ها نیز نشان داد که تیمار چهار نسبت به سایر تیمارها افزایش معنی داری داشت. به نظر می رسد عارضه زوال در این منطقه ناشی از مجموعه ای از عوامل متعدد تنش های زنده و غیرزنده است. بنابراین اعمال مدیریت بهینه آبیاری و تغذیه تلفیقی همراه با استفاده از مالچ گیاهی در منطقه سایه انداز درختان و بکارگیری سایه بان می تواند به عنوان راهکار مناسب در بهبود عارضه زوال مرکبات در منطقه جنوب استان کرمان مورد توجه قرار گیرد.

در این مطالعه از یک مدل ساده آونگ واژگون با کنترل کننده تناسبی-انتگرال گیر- مشتق گیر دارای بازخورد تاخیری برای مدلسازی سیستم کنترل وضعیت و شبیه سازی الگوهای نوسان های وضعیتی بهره گرفته شده است. هدف این بوده تا به جای استفاده از شاخص های متداول ارزیابی نوسان های وضعیتی که عمدتا تعاریفی کیفی از سیستم کنترل وضعیت ارائه می دهند، با بهره گیری از این مدل بتوان به اطلاعاتی درباره نحوه عملکرد سیستم کنترل وضعیت دست یافت. با استفاده از اطلاعات و یافته های تجربی و به کارگیری الگوریتم ژنتیک، ضرایب مدل به گونه ای تعیین شدند که نتایجی مشابه با نتایج شاخص های مرسوم ارزیابی نوسان های وضعیتی سیستم های کنترل وضعیت طبیعی و تغییر یافته ایجاد کنند. ضرایب به کار گرفته شده در مدل و کنترل کننده، تعابیر معناداری منطبق بر ذات سیستم کنترل وضعیت می یابند که زوال این سیستم به واسطه ضایعات عصبی-عضلانی، آنها را هدف قرار می دهد. نتایج این مطالعه نشان دادند که اگر چه مدل های ساده سیستم کنترل وضعیت قادر به بیان پیچیدگی های سیستم کنترل وضعیت و تعامل بین اجزاء سیستم نیستند ولی می توانند به درک بهتر نحوه عملکرد سیستم کنترل وضعیت، ویژگی های کلی آن و نحوه تغییرات آنها کمک کنند.

زمینه و هدف: مغز به عنوان اصلی ‎ترین عضو بدن دارای منافع اختصاصی و اشتراکی قابل توجهی است و اساسا هیچ فعالیتی در بدن بدون کنترل مغز رخ نمی دهد. آسیب به مغز نوعاً موجب از بین رفتن بخشی از منافع اختصاصی و به تبع آن از بین رفتن منافع اشتراکی می ‎گردد به عنوان مثال ضربه به جمجمه منجر به حالت کما گردیده و به تبع آن، منافع اعضای دیگر مانند دست و پا نیز سلب می گردد. در این حالت این پرسش مطرح می شود که آیا فقط زوال هوشیاری، موضوع دیه و ارش است یا علاوه بر آن بر زوال تبعی منافع دست و پا نیز دیه و ارش تعلق می‎گیرد؟ این موضوع مورد کنکاش فقهی قرار نگرفته و این در حالی است که از موارد شایع در جنایات و تصادفات به شمار می‎ آید. تحقیق حاضر در جهت بررسی دیه و ارش زوال تبعی منافع نگاشته شده است. مواد و روش ها: پژوهش پیش رو موضوع مذکور را از لحاظ فقهی براساس شیوه تحلیلی توصیفی مورد بررسی قرار داده و در بخش بررسی ادله، تا حدودی، انتقادی است. منابع اصلی آن کتب و مقالات فقهی است و در موضوع شناسی از منابع پزشکی نیز استفاده شده است. یافته ها: در این مسئله دو رویکرد وجود دارد: برخی با توجه به این که منافع فعلی اعضا، موضوع ادله دیه و ارش است هرگونه سلب منفعت از عضو را موضوع دیه و ارش می دانند و در مقابل از منظر برخی فقط زوال منافعِ شانی موضوع ادله دیه و ارش است. بر اساس رویکرد دوم زوال منفعت در صورتی موضوع دیه و ارش است که آسیب، موجب زوال منافع از خود عضو شده باشد ولی سلب انتفاع از عضو سالم به دلیل مانع خارجی موضوع دیه یا ارش نیست. بررسی ادله نشان می‎ دهد این دیدگاه استوارتر است.